رفتن ناگهانی تو

همیشه آدم وقتی می خواد از خودش بنویسه کلمه کم میاره

نمیدونه چی و برای چی بنویسه شایدم من اینطوریم چون دایره لغاتم

کوتاه و کمه شاید هم بلد نیستم مث آدم بزرگها متنهای ادبی بنویسم

یا شعرهای پراز استعاره وتشبیهات و...ولش کنید من همینم فقط میتونم

گاهی انشاء های کوتاه از دلم بنویسم .مثلا وقتی از اداره تعطیل میشم گاهی

از مسیر رودخانه که یه پل فلزی قشنگی داره رد میشم و تمام راه تا جاده اصلی

حرفهایی که دوس دارم بنویسم رو تو ذهنم مرور میکنم

حرفهایی که هیچ وقت نشد اونارو جایی بنویسم .البته خودم از این اتفاق

اصلا ناراحت نیستم چون هروقت هوس میکنم بنویسم سعی میکنم برم پیاده

روی .چون بعداز پیاده روی دیگه فکر نوشتن از سرم بیرون میاد .

الان هم به کمی پیاده روی نیاز دارم که اگه پیش بیاد همه این نوشته ها

مث بقیه چیزهایی که نوشتم میره تو ثبت موقت ....

...هیچ وقت فکرشو نمیکردم بیام اینجا و از تو بنویسم از تو دوست خوب و مهربونم

گفتم شاید بیای و بخونی شاید شاید و ببینی که چقدر دلتنگتم

میدونی که خیلی دوست دارم

سیب و انار در دست من است ...